Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2013

          Το οικογενειακό περιβάλλον του ανοΪκού ασθενή συμπάσχει..
        
              Στη νόσο Alzheimer -αλλά και σε κάθε μορφή άνοιας- όλη η οικογένεια πάσχει μαζί με τον ασθενή. Οι υψηλές απαιτήσεις  φροντίδας των ανοΪκών ασθενών επιδρούν στην υγεία των φροντιστών, περιορίζουν τον ελεύθερο τους χρόνο κι επηρεάζουν τη συμμετοχή τους σε κοινωνικές και επαγγελματικές δραστηριότητες. Εξαιτίας της νόσου ο συγγενής- φροντιστής αισθάνεται ότι έχει χάσει τον σύντροφο, τον γονέα τον αγαπημένο συγγενή ή τον φίλο. Οι αναμνήσεις  έρχονται στο προσκήνιο και η σύγκριση με το παρελθόν  είναι αναπόφευκτη. Ο άνθρωπος όμως που έχουν απέναντί τους έχει αλλάξει. Ακόμη και όταν κάποιος νομίζει  ότι έχει προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα, η νόσος εξελίσσεται και πάλι. Η επιβάρυνση από την φροντίδα ενός ανοΪκού ασθενή μπορεί να είναι  σωματική, ψυχική  αλλά και οικονομική.
            Οι αντιδράσεις των φροντιστών σε αυτή την  άδικη ομολογουμένως πραγματικότητα ποικίλλουν. Είναι πιθανό να αισθανθούν ντροπή, ενοχές, θυμό και μοναξιά. Μπορεί να αισθάνονται ντροπή όταν ο ασθενής συμπεριφέρεται κατά τρόπο που τους εκθέτει δημόσια. Συμβαίνει συχνά να αισθάνονται ενοχές όταν ντρέπονται για την ανάρμοστη συμπεριφορά του ασθενούς ή όταν νιώθουν ότι δεν αντέχουν άλλο. Ο θυμός μπορεί να απευθύνεται στον ασθενή, στον ίδιο τους τον εαυτό , στο γιατρό, στο θεό. Πολλοί φροντιστές αποσύρονται κοινωνικά και περιορίζονται στο σπίτι του ασθενή που φροντίζουν. Η μοναξιά δυσχεραίνει την αντιμετώπιση των προβλημάτων.
         Η κατανόηση και η αποδοχή των συναισθημάτων  διευκολύνει σημαντικά το δύσκολο έργο των φροντιστών.  Είναι σημαντικό να θυμούνται ότι τα αρνητικά συναισθήματα στα οποία αναφερθήκαμε τα  προκαλεί η νόσος  και όχι ο ασθενής σαν πρόσωπο. Είναι χρήσιμο να δίνεται προτεραιότητα στο να διατηρηθούν οι κοινωνικές τους επαφές. Να βρεθεί  χρόνος για τον εαυτό τους  και να αναγνωρίσουν τα όρια της αντοχής τους. Το χιούμορ μπορεί να αμβλύνει θεαματικά τις εντάσεις. Η συμμετοχή των φροντιστών σε μια ομάδα υποστήριξης ή το να μοιραστεί κάποιος  το ψυχολογικό βάρος  με άλλους φροντιστές ή με οικεία πρόσωπα μπορεί να προσφέρει ανακούφιση.


Ζωή Αλεξούλη

Ψυχολόγος

1 σχόλιο:

  1. Για περισσότερες πληροφορίες,
    επισκεφτείτε τη σελίδα της Εταιρείας Νόσου Alzheimer και Συναφών Διαταραχών.

    ΑπάντησηΔιαγραφή